WECHSELSTROM - Autorinnen aus Mittel- und Osteuropa auf Tournee
 
Wechselstrom
Flussverlauf
Nebenfluss
Autorinnen
Begleitung
Übersicht
Dorota Masłowska
Petra Hůlová
Noémi Kiss
Lidija Dimkovska
Tanja Maljartschuk
Valzhyna Mort
Portrait
Leseprobe
Literarische Mütter
Valzhyna Morts Arbeitsplatz

Gedichte

Gedicht über den weißen Klarapfel

 

weiße äpfel, klare sommeräpfel

die haut samtig, zart wie bei einem säugling

knackig wie weißer winterschnee

euer duft lässt mir keine ruhe

so peinigen tote des nachts

ihre mörder

weiße äpfel

jeden juli wird die erde

bleischwer von eurem gewicht

 

und nur hier riecht der müll noch wie müll …

und nur hier schmecken die tränen noch nach salz …

 

wir lasen euch auf

wie muscheln in grünen ozeangärten

den brüsten der mütter entwachsen

lernten wir

uns mit den zähnen zum kern vorzuarbeiten

 

warum nur sind unsre zähne nun wie watte …

 

weiße äpfel

angler auf dunklem wasser

sinken sie, mit euch gespeist

 

 

* * *

für A. B.

 

kaum zu glauben, dass wir mal jünger waren

als heut,

unsre haut so sanft und zart war

dass die adern drunter durchschienen

wie lila linien im schulheft

dass unser ein und alles ein einfacher hofhund war

der immer nach der schule schwanzwedelnd auf uns wartete

wir alle wollten gerne ihn mit nach hause nehmen

doch dann kam jemand anders und nahm ihn mit zu sich –

er taufte ihn um, rief fortan „pfui!“,

wenn er uns sah

 

und darum wachen wir nachts immer auf

und zünden die lichter der fernseher an

und lernen in ihrem warmen schein

die menschen und städte kennen

und üben morgens kühn omeletts in der pfanne zu wenden …

 

unser hund jedoch wuchs an einer fremden leine auf

unsre mütter jedoch hörten plötzlich auf, mit den männern zu schlafen

und wenn man sie heute so sieht

fällt es kaum schwer, an unbefleckte empfängnis zu glauben

 

nun aber stell dir mal vor:

irgendwo gibt es städte

mit weißen häusern aus stein

dahingesstreut an den küstenstreifen

wie eier von riesigen mövenvögeln

und jedes haus hat seine seefahrersaga

und eine jede fängt so an:

„Jung und stattlich war er …“

 

Aus dem Weißrussischen von Katharina Narbutovic

 

 

Original

 

ВЕРШ ПРА БЕЛЫ НАЛІЎ

 

белыя яблыкі, першыя яблыкі лета,

са скурай пяшчотнаю бы ў немаўляці,

хрусткія як белы зімовы сьнег.

ваш водар мне не дае спакою,

так па начах мерцьвякі

мучаць сваіх забойцаў,

белыя яблыкі,

так кожны ліпень зямля

цяжэе пад вашай вагою.

 

а тут толькі сьмецьце пахне як сьмецьце...

а тут толькі слёзы смакуюць як соль...

 

як мы зьбіралі вас,

нібы ракушкі зялёных садоў-акіянаў,

адарваўшыся ад матчыных грудзей,

вучыліся

ва ўсім шукаць сарцавіньне зубамі.

 

што ж нашыя зубы тут сталі як вата...

 

белыя яблыкі,

у чорнай вадзе рыбакі,

выкармленыя вамі, тонуць.

 

 

* * *

для А.Б.

 

нават цяжка паверыць, што мы былі яшчэ маладзейшыя

чым цяпер

што нашая скура была такая тонкая

што вены блакітнелі праз яе

як лінеечка ў школьных сшытках

што сусьвет быў простым дваровым сабакам

і кожны раз сустракаў нас ля дому пасьля ўрокаў

і мы ўсё хацелі забраць яго да сябе

а потым яго забраў нехта іншы –

даў імя і вучыў камандзе “чужы”

на нас

 

і таму мы прачынаемся па начох

і запальваем сьвечкі тэлевізараў

і ў іх цёплым полымі пазнаем

твары і гарады

і сьмелыя зранку зьвяргаем яечню з патэльні...

 

а наш сабака вырас на чужым павадку

а нашыя маці раптам перасталі спаць з мужчынамі

і гледзячы на іх сёньня

усё лягчэй паверыць у нявіннае зачацьце

 

а зараз уяві сабе:

дзесьці ёсць гарады

з каменнымі белымі дамамі

раскіданымі ўзжоўж берагу акіяну

як яйкі гіганцкіх марскіх птушак

і ў кожным доме – легенда пра капітана

і кожная пачынаецца так:

“Малады і прыгожы...”

 

 

 

 


 
     
© by beebox 08/2007 - 02/2012